.svg)
روایت گاردین از بزرگترین مشکل آمریکا در جنگ علیه ایران
روزنامه گاردین در گزارشی نوشت که بزرگترین مشکل واشنگتن در جنگ علیه ایران این است که تهران نیازی به سازش نمیبیند و دونالد ترامپ بین ادامه جنگ پرهزینه و مذاکره با دستاورد ناچیز گیر کرده است.
به گزارش پارسینه وبه نقل از ایرنا، این نشریه انگلیسی در این گزارش افزود که هیأت ایرانی در نخستین دور مذاکرات پس از آتشبس با آمریکا در اسلامآباد، با هواپیمایی به نام «میناب ۱۶۸» وارد شد. این نام به یاد قربانیان حمله بمبافکنهای آمریکا در آغاز جنگ، عمدتاً دختران دانشآموز، انتخاب شده بود و بهطور همزمان پیام گلایه و اراده تهران را به همراه داشت.
همین موضوع، به نوشته گاردین، نشان میدهد که مقامهای ایرانی چگونه به این گفت وگوها نگاه میکنند و بنبست کنونی را چگونه میفهمند. از نگاه تهران، مذاکره نه از موضع ضعف یا اضطرار، بلکه امتداد نبردی است که ایران معتقد است در آن، با وجود تحمل هزینههای سنگین، مزیتهای اصلی خود را از دست نداده است.
گاردین در ادامه نوشت که ذخایر اورانیوم غنیشده، توان اثرگذاری بر تنگه هرمز و پیامدهای اقتصادی جهانی آن و همچنین تجربه بیش از ۴۰ روز تحمل حملات آمریکا و رژیم صهیونیستی و ادامه پاسخهای موشکی، پهپادی و منطقهای از جمله عواملی است که تهران آنها را همچنان منابع قدرت خود میداند.
این گزارش تأکید کرد که این برداشت، در تضاد آشکار با فرضیات رایج در واشنگتن است که تصور میشود فشار نظامی و اقتصادی میتواند ایران را به امتیازدهی سریعتر وادار کند. اما به نوشته گاردین، ایران ترجیح میدهد بهدنبال توافقی راهبردیتر باشد که توسعه و ثبات خود را با امنیت خلیج فارس و اقتصاد جهانی پیوند دهد.
گاردین افزود که اختلاف دو طرف فقط بر سر تاکتیک مذاکره نیست بلکه به درک متفاوت آنها از مسیر بحران بازمیگردد. برای سیاستگذاران آمریکایی، پرسش اصلی این است که چه ترکیبی از فشار نظامی و اقتصادی میتواند تهران را به پذیرش محدودیتهای گسترده درباره برنامه هستهای، توان موشکی و روابط منطقهای وادار کند اما برای ایران مساله این است که آیا این مطالبات به معنای واگذاری ستونهای اصلی امنیت ملی ایران است یا نه.
به نوشته گاردین، مقامهای ایرانی رفع تحریمهای آمریکا را امری قابل بازگشت میدانند، در حالی که واگذاری اهرمهای راهبردی میتواند زمینه فشار بیشتر، تشدید تنش و جنگ دوباره را فراهم کند از این رو، هدف تهران نه ارائه امتیازهای یکجانبه، بلکه تثبیت جایگاه خود بهعنوان یک بازیگر مشروع امنیتی در نظم منطقهای جدید است.
این نشریه در ادامه افزود که اعضای هیأت ایرانی در اسلامآباد میگویند که از موضع قدرت وارد مذاکرات شدند. از نگاه آنان، جنگ نتوانست تغییر تعیینکنندهای را که واشنگتن انتظار داشت، ایجاد کند و در عوض این باور را تقویت کرد که ایران میتواند فشارهای گسترده آمریکا و رژیم صهیونیستی را تحمل کند و همزمان اهرمهای اصلی خود را حفظ کند.
در ادامه این گزارش آمده است: هنوز روشن نیست ایران چه نوع توافقی را خواهد پذیرفت، اما بهرسمیت شناختن حقی که تهران برای غنیسازی اورانیوم در چارچوب معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای قائل است، مدتهاست یکی از خطوط قرمز اصلی ایران به شمار میرود و نشانهای وجود ندارد که تهران آماده چشمپوشی از آن باشد.
گاردین در پایان نوشت که مقامهای ایرانی پس از جنگی که آن را وجودی با آمریکا و اسرائیل میدانند و معتقدند در آن مواضع خود را حفظ کردهاند، دلیلی برای شتاب در دادن امتیازهای بزرگ نمیبینند. اولویت تهران، نه توافقی فراگیر، بلکه کاهش خطر جنگ همراه با حفظ منابع اصلی قدرت از تنگه هرمز تا برنامه هستهای است.
ارسال نظر