کشف سکه ۲۲۰۰ساله توسط نوجوان اهل برلین

به گزارش پارسینه، به نقل از فرادید شهری که این سکه در آن ضرب شده، در باستان‌شناسی با نام «تروا ۸» شناخته می‌شود؛ نام‌گذاری‌ای که بر اساس لایه‌های حفاری انجام شده است. این شهر توسط مهاجران یونانی درون دیوارهای باقی‌مانده از دژ تروا ۶ متعلق به عصر برنز هیتی (حدود ۱۵۰۰ پیش از میلاد) ساخته شد. از زمان تأسیس در حدود ۷۰۰ پیش از میلاد، تروا ۸ رشد و شکوفایی پیدا کرد.

معبد آتنا ایلیاس در آن به یک مرکز مهم مذهبی منطقه تبدیل شد و گردشگران زیادی از سراسر جهان کلاسیک برای ادای احترام به آرامگاه قهرمانان افسانه‌های هومری به آنجا می‌آمدند. حتی اسکندر مقدونی نیز از این معبد بازدید کرد و در آرامگاه‌ها قربانی تقدیم نمود.

در دوره هلنیستی، جشن سالانه پان‌آتنایا جمعیت زیادی از زائران را جذب می‌کرد و بازار مرتبط با آن رونق زیادی داشت. همین موضوع باعث شد این شهر در سال ۲۷۸ پیش از میلاد، هنگام حمله گال‌ها به یونان و بالکان، به هدفی جذاب تبدیل شود؛ به‌ویژه با توجه به دیوارهای فرسوده‌اش که همان دیوارهای ساخته‌شده در حدود ۱۵۰۰ پیش از میلاد بودند. آن‌ها شهر را غارت کردند، اما شهر همچنان پابرجا ماند تا اینکه در سال ۸۵ پیش از میلاد، در جریان جنگ داخلی میان طرفداران گایوس ماریوس و لوسیوس کورنلیوس سولا، به‌دست سردار رومی گایوس فلاویوس فیمبریا محاصره و نابود شد.
این سکه در هر دو سمت خود تصویر الهه حامی شهر ایلیون را نشان می‌دهد. در روی سکه، چهره نیم‌رخ الهه آتنا با کلاه‌خود کورینتی دیده می‌شود که یکی از ویژگی‌های شاخص اوست. در پشت سکه، آتنا ایلیاس با تاجی به نام کالاتوس تصویر شده که در دست راستش نیزه و در دست چپش دوک نخ‌ریسی دارد. قطر این سکه ۱۲ میلی‌متر و وزن آن ۷ گرم است.

در ابتدا، باستان‌شناسان تصور کردند این سکه ممکن است یک «گم‌شده امروزی» باشد؛ یعنی شاید در سال‌های اخیر از دست یک مجموعه‌دار افتاده باشد. اما حفاری حرفه‌ای در محل کشف، ارتباطی بسیار عمیق‌تر را نشان می‌دهد.
این زمین به‌عنوان یک محوطه تاریخی چندلایه شناسایی شد که شامل بقایای تدفین از عصر برنز و عصر آهن، اشیای مربوط به دوره روم و حتی قطعه‌ای از یک چاقوی اسلاوی متعلق به قرون وسطی بود. این «بافت باستان‌شناسی» نشان می‌دهد که سکه احتمالاً قرن‌ها پیش به این منطقه رسیده، نه اینکه به‌تازگی از جیب کسی افتاده باشد.

وجود یک سکه تروایی در شمال اروپا معمایی جالب ایجاد می‌کند. تاریخ‌دانان معتقدند این سکه احتمالاً از طریق مسیرهای باستانی تجارت جابه‌جا شده است. مناطق مدیترانه و بالتیک از طریق «جاده کهربا» به هم متصل بودند؛ مسیری که در آن بازرگانان جنوبی کالاهای خود را با کهربای ارزشمند شمالی (که یونانیان آن را «الکترون» می‌نامیدند) مبادله می‌کردند.

نکته جالب این است که چون این سکه از برنز ساخته شده و نه طلا یا نقره، ارزش مادی چندانی نداشته است. این موضوع نشان می‌دهد که احتمالاً در معاملات مهم تجاری استفاده نمی‌شده است. در عوض، کشف آن در نزدیکی بقایای تدفین این احتمال را مطرح می‌کند که کاربردی نمادین یا آیینی داشته؛ شاید به‌عنوان طلسم، یادگاری از یک سفر طولانی، یا هدیه‌ای برای مردگان.